کاهش یافتن پرونده ساختمان نویسنده ابوبکر البغدادی

کاهش یافتن: پرونده ساختمان نویسنده ابوبکر البغدادی اخبار بین الملل

گت بلاگز اخبار فرهنگی و هنری جامعه ما در تمنای «امید» است / حسام‌الدین سراج

صدای گرم و دلنشین «حسام الدین سراج»، به خاص با آن تصنیف معروف «دل می‌رود ز دستم…» در سلول‌های خاکستری و کنج دل خیلی‌ها به یک حال خوش تبدیل شده است هست. همه نس

جامعه ما در تمنای «امید» است / حسام‌الدین سراج

حسام الدین سراج: جامعه ما در تمنای «امید» است

عبارات مهم : برنامه

صدای گرم و دلنشین «حسام الدین سراج»، به خاص با آن تصنیف معروف «دل می رود ز دستم…» در سلول های خاکستری و کنج دل خیلی ها به یک حال خوش تبدیل شده است هست. همه نسل ها هم مشتری صدایش هستند، حتی دهه هشتادی ها با آن ذائقه متفاوتشان. خودش هم با تاکید موکدی می گوید که دوست دارد موسیقی اش، نوایی از این مردم و سرنوشت باشد.

سراج جهت مدت سه روز در مشهد و با همراهی «گروه بامداد» اجرای صحنه ای موسیقی ایرانی دارد. در حاشیه یکی از برنامه هایش با او از هنری سخن گفتیم که عمیقا دغدغه آن را دارد:

آلبومی محصول همکاری با «سور» و «کامکار»
صحبت مان با سراج را از بروزترین آلبومش در همکاری با گروه «سور» و اردشیر کامکار، شروع می کنیم و می پرسیم، کار به کجا رسید؟ در جوابمان می گوید:در آخرین کنسرتی که سال گذشته در تالار وزارت کشور برگزار کردم، با آقای اردشیر کامکار و دو نوازنده ترک که شهرت جهانی دارند، همراه بودیم و قطعه ها مشمول بر ترانه هایی بود که در کشورهای متفاوت به زبان های خودشان اجرا می شد، یعنی ملودی ها یکسان هستند ولی در هر کشور به زبان خودشان ترجمه می شود.

به نظرم کاری است که باید در آینده نیز ادامه یابد. فیلم این اجرا آماده شده است است و تا چند ماه دیگر تقدیم مردم می شود، البته در برنامه ریزی ها جهت آینده مان بازهم دوست داریم این کنسرت را برگزار کنیم. این هنرمند ارزنده کشورمان ادامه می دهد: همچنین کار دیگری را با گروه «سور» و موزیک سازی مجید مولانیا تولید کرده ایم که اشعارش از حافظ و مولانا و استادان حسین منزوی، ابتهاج و شفیعی کدکنی هست. امیدوارم بتوانیم به زودی این اثر را به دست مردم برسانیم. کار دیگری نیز است که مجموعه ای از سازها همچون پیانو و تنبک و همچنین چاشنی آواز در آن به کار رفته است و دو تصنیف اش را من ساخته ام. در واقع یک تصنیف اش از آوازهای قدیم است که یک فرم نوستالژیک و باعشق دارد. در این کار، عباس ابوحمزه پیانو زده و تنظیم اثر را انجام داده است.

بعضی تهیه کنندگان می خواهند از موسیقی پول بسازند
این استاد برجسته، حرف را می کشاند به فضای موسیقی کشور. فضایی که به اذعان او مغشوش، مریض و ناسالم است و در چنین بستری، هنر باهویت (چیزی شبیه موسیقی مقامی خراسان) گم شده است هست. او بیان می کند: هنرمندانی که جدی کار می کنند و در این مسیر زحمت می کشند و کارشان ارزش ملی و فرهنگی دارد، آرام آرام رانده می شوند، به این علت که برایشان فضایی به وجود آورده اند که دیگر صدایشان شنیده نمی شود. این اوضاع مصداقی از این بیت است:« گوش اگر گوش تو و ناله اگر ناله من/ آن چه البته به جایی نرسد فریاد است ».

وی تاکید می کند:همه مایی که در این عرصه فعال هستیم، امیدواریم اوضاع موسیقی کشور در آینده بهتر شود و صدا و سیما که نقشی بسیار عمده و موثر در ترویج و اشاعه موسیقی دارد، باید با تدبیر بهتر و برنامه ریزی دقیق تر کاری کند که آرام آرام به سمت موسیقی فرهنگی و آثار ارزشمند در این حوزه حرکت کنیم.

وی تاکید می کند: فضایی مغشوش بر عرصه موسیقی کشور حاکم و این ناشی از نوعی مسابقه ناسالم هست. در حقیقت کاری کرده اند که یک سر این هنر به پرسشها مالی گره خورده هست. متاسفانه بعضی تهیه کنندگان می کوشند تا به هر نحوی، از موسیقی پول بسازند و برایشان خود اصل این هنر ارزش چندانی ندارد. این کم کم ما را به بیراهه خواهد برد و آرام آرام به سمتی می رویم که یک نوع موسیقی تفننی تقلیدی، همه انواع دیگر این هنر را به سود خودش مصادره خواهد کرد.

سراج ادامه می دهد: ما باید تهیه کنندگانی داشته باشیم که از توان ارزش گذاری موسیقایی بهره مند باشند و سراغ هنرمندی بروند که ارزش ها را می شناسد و می تواند تاثیر فرهنگی و هنری خوبی بر مردم بگذارد.

گزیده کارم، چون دنبال علایقم رفته ام
سراج از آن جمله بازیگران و صورت های معروف حوزه موسیقی به شمار می رود که از قضا گزیده کار می کند. از او راجع به علت این گزیده کاری می پرسیم که در جواب بیان می کند: در هنر همه بازیگران و صورت های معروف معمولا گزیده کار هستند، منتها براساس روحیات خودشان ترجیح می دهند سراغ گزینش هایی بروند که دوست اش دارند و همین شاید هنرمند را در ظاهر گزیده کار کند. من به عرفان کشور عزیزمان ایران زمین و شعرهای بزرگان این کشور علاقه زیادی دارم و ترجیح می دهم از ترکیب این ها اثرم را بسازم.

«نوگرایی» یکی از دغدغه های این استاد برجسته تلقی می شود. باور دارد که باید با نگاهی تازه در این عرصه حرکت کنیم تا موسیقی از پاپ گرفته تا سنتی به ورطه تکرار دچار نشود. او می گوید: در موسیقی ایرانی، پاپ یا انواع موسیقی ملل و حتی آثار کلاسیک یا اصلا موسیقی مقامی، خود آن عرصه به عنوان یک چهارچوب و قالب مطرح است و کار موسیقی دان، تلفیق و پیوند دادن پرسشها روز و مباحث اجتماعی با بدنه این هنر هست. یک اثر موسیقایی اگر بخواهد ماندگار شود، باید صدای مردمان و جامعه باشد. از این منظر، فکر موسیقی دان و برنامه ریزی و طراحی جهت کار خودش و ایجاد تمایز در اثرش، بسیار مهم است.

عاقبت پدر موسیقی دان
حرف را می کشانیم سمت و سوی دیگری و با او از فرزندانش می گوییم و این که آیا همچون پدر، در این وادی هنری قدمی گذاشته اند یا نه؟… جوابش با قدری تامل همراه است؛«فرزندان من اهل موسیقی هستند ولی موسیقی را به عنوان شغل اول خود گزینش نکرده اند. علت اش را باید از خودشان بپرسید، شاید سرانجام من را دیدند و این کار را نکردند»(خنده).

وی ادامه می دهد: در کشور ما، آن چنان که باید جهت موسیقی دان ارزش اجتماعی قائل نمی شوند. البته این زیاد در قالب سیستم اداری و دولتی هست. مردم ما با اهالی آواز و موسیقی خیلی خوب ارتباط برقرار می کنند ولی سیستم دولتی ما حتی آن بخش فرهنگی که خیلی هم ادعا دارد، با اهالی این هنر خوب واکنش‌ها نمی کند و ارتباط در خور توجهی با این قشر ندارد. همین مسئله باعث شده است است تا موسیقی دان ها و اهالی این هنر، همواره در عرضه آثار خود به مسئله بربخورند و به نوعی روزمرگی گرفتار آیند.

دوست دارم آیندگان بگویند؛ آدم خوبی بود
سراج جایی نقبی می زند به حسرت ها و آرزوهایش و می گوید: این روزها زیاد جهت مردم دعا می کنم. آرزو دارم احوالمان خوب شود. شرایط معیشتی جامعه اصلاح یابد تا برسیم به آن آرامشی که اغلب ما تمنایش را داریم.

وی ادامه می دهد: هنگامی که احوال بعضی از مردم را می بینم بسیار غصه می خورم، به قول مولانا که می گوید؛« من از بینوایی نیم روی زرد/ غم بینوایان رخم زرد کرد» . هم اکنون اوضاع خوب و مطلوبی را شاهد نیستیم. این حس ناامیدی و یاسی که در جوان ها و حتی در بزرگ ترها می بینیم خیلی تلخ هست. باید نگرانش باشیم. هر جامعه ای بیش از هر چیز به «امید» نیاز دارد.

این هنرمند که بزرگ شده است به وسیله پدری هنردوست هست، از تاثیری می گوید که تشویق های بزرگ منزل بر او داشته است و تاکید می کند: اگر به گذشته برگردم دوست دارم حق پدر و مادر و بزرگ ترها و استادانم را خیلی زیاد از آن چه کردم، به جا بیاورم. دست پدر را می بوسیدم بابت همه حمایت هایش و تقدیر می کردم از همه آن هایی که دوستی های غیرقابل جبرانشان مرا به این جا رساند.

وی امیدوار است که در تمام این سال ها اثر مثبتی بر هنر موسیقایی کشور باقی گذاشته باشد و تاکید می کند: هرچند در این باره نسل های بعد باید قضاوت کنند ولی امیدوارم راهی را گشوده باشیم که مسیر رسیدن آن ها را کوتاه تر کند. دوست دارم بگویند آدم خوبی بود و در زمینه هنر تاثیرات مثبتی داشت و در واقع همان شعر معروف: «خرم آن کس که در این دفتر پاک/ از همه عیب رقم خیر کشید و اثر خیر گذاشت…».

روزنامه خراسان

جامعه ما در تمنای «امید» است / حسام‌الدین سراج

واژه های کلیدی: برنامه | موسیقی | برنامه ریزی | اخبار فرهنگی و هنری

دانلود


دانلود فایل ها

نویسنده : getblogs